De Lieve begon ooit als Henriette

In 1935 heette de Lieve nog Henriette naar de dochter van de toenmalige directeur van de KZF Ketjen. (later het bekende AKZO Nobel) Ze werd gebouwd door scheepswerf Het Fort van G. de Vries Lentsch in Nieuwendam onder bouwnummer 408. (Dit is stom toevallig ook het bouwnummer van ons vorige salonschip; de Catharina, gebouwd op de Nicolaas Witzen-werf in Alkmaar). Het ontwerp is, heel bijzonder, gebaseerd op de voorgangster van de Henriette; de Oriënt. De Oriënt werd ontworpen door W.F. Stoel en Zn van de Nicolaes Witzen-werf in Alkmaar. Omdat Ketjen vlakbij de zeer gerenommeerde jachtwerf het Fort in Nieuwendam gevestigd was, werd de opdracht aan de ´buurman´ gegund.

Henriette en Oriënt zijn bijna identiek en zo op het eerste gezicht dan ook niet uit elkaar te houden. Kijk maar eens goed naar de twee briefkaarten hierboven en hieronder. De foto hierboven is gedateerd in 1963 met de Henriette duidelijk in het centrum van het beeld.

 

De briefkaart hieronder is in 1932, en dus 3 jaar voor de bouw van de Henriette, gedateerd. Dit moet dus de Oriënt wel zijn. De gelijkenis is treffend terwijl het toch een vrij uniek ontwerp is in deze uitvoering, gebouwd als een Amsterdamse sleper maar dan met superluxe opbouw.

Als Ketjen opgaat in AKZO, wordt de Henriëtte niet langer gebruikt en mag de heer Heijsman haar overnemen. Het is dan 1971 en hij heeft 15 jaar als schipper op de directieboot gevaren. Hij moet nog wel even duidelijk maken aan de heren directie dat hij de kosten kan dragen. Dat lukt natuurlijk en het wordt een intensief gebruikt familieschip waarmee door heel Europa wordt gevaren. Gedenkwaardige tochten waar oude familiefoto's nog van getuigen. Hieronder een paar kiekjes uit het familie-album. Sommige familieleden reisden per auto naar een volgende bestemming en namen vanaf daar het schip over. Zo konden er enorme tochten worden ondernomen.

De Henriëtte werd ook trouw ingezet tijdens de jaarlijkse AKZO sportdag op Loosdrecht.

De heer Heijsman bereikt uiteindelijk een leeftijd waarop hij niet langer voor het schip kan zorgen en er is op dat moment ook niemand van de familie die het over wil nemen.  Het schip wordt verkocht aan degene waar wij het weer van kopen in 2006. Dan begint de mega-restauratie van meer dan 3 jaar. Van onder de prachtige, dikke, verf- en plamuurlaag komt een enorme hoeveelheid roest tevoorschijn. De grote open kuip is totaal verrot en moet vernieuwd worden. Miskoop is een groot woord maar blij zijn we natuurlijk niet.

 

Van het een komt het ander en het resultaat is genoeg om iedere vaart weer commentaar te krijgen: 'Mooi schip meneer!'.

REDERIJ LIEVE AMSTERDAM

© 2017 REDERIJ LIEVE AMSTERDAM